Connect with us

Bíblia CLVUL

Gênesis 47

1 Ingressus ergo Joseph nuntiavit Pharaoni, dicens : Pater meus et fratres, oves eorum et armenta, et cuncta qu possident, venerunt de terra Chanaan : et ecce consistunt in terra Gessen.

2 Extremos quoque fratrum suorum quinque viros constituit coram rege :

3 quos ille interrogavit : Quid habetis operis ? Responderunt : Pastores ovium sumus servi tui, et nos et patres nostri.

4 Ad peregrinandum in terra tua venimus : quoniam non est herba gregibus servorum tuorum, ingravescente fame in terra Chanaan : petimusque ut esse nos jubeas servos tuos in terra Gessen.

5 Dixit itaque rex ad Joseph : Pater tuus et fratres tui venerunt ad te.

6 Terra gypti in conspectu tuo est : in optimo loco fac eos habitare, et trade eis terram Gessen. Quod si nosti in eis esse viros industrios, constitue illos magistros pecorum meorum.

7 Post hc introduxit Joseph patrem suum ad regem, et statuit eum coram eo : qui benedicens illi,

8 et interrogatus ab eo : Quot sunt dies annorum vit tu ?

9 respondit : Dies peregrinationis me centum triginta annorum sunt, parvi et mali, et non pervenerunt usque ad dies patrum meorum quibus peregrinati sunt.

10 Et benedicto rege, egressus est foras.

11 Joseph vero patri et fratribus suis dedit possessionem in gypto in optimo terr loco, Ramesses, ut prceperat Pharao.

12 Et alebat eos, omnemque domum patris sui, prbens cibaria singulis.

13 In toto enim orbe panis deerat, et oppresserat fames terram, maxime gypti et Chanaan.

14 E quibus omnem pecuniam congregavit pro venditione frumenti, et intulit eam in rarium regis.

15 Cumque defecisset emptoribus pretium, venit cuncta gyptus ad Joseph, dicens : Da nobis panes : quare morimur coram te, deficiente pecunia ?

16 Quibus ille respondit : Adducite pecora vestra, et dabo vobis pro eis cibos, si pretium non habetis.

17 Qu cum adduxissent, dedit eis alimenta pro equis, et ovibus, et bobus, et asinis : sustentavitque eos illo anno pro commutatione pecorum.

18 Venerunt quoque anno secundo, et dixerunt ei : Non celabimus dominum nostrum quod deficiente pecunia, pecora simul defecerunt : nec clam te est, quod absque corporibus et terra nihil habeamus.

19 Cur ergo moriemur te vidente ? et nos et terra nostra tui erimus : eme nos in servitutem regiam, et prbe semina, ne pereunte cultore redigatur terra in solitudinem.

20 Emit igitur Joseph omnem terram gypti, vendentibus singulis possessiones suas pr magnitudine famis. Subjecitque eam Pharaoni,

21 et cunctos populos ejus a novissimis terminis gypti usque ad extremos fines ejus,

22 prter terram sacerdotum, qu a rege tradita fuerat eis : quibus et statuta cibaria ex horreis publicis prbebantur, et idcirco non sunt compulsi vendere possessiones suas.

23 Dixit ergo Joseph ad populos : En ut cernitis, et vos et terram vestram Pharao possidet : accipite semina, et serite agros,

24 ut fruges habere possitis. Quintam partem regi dabitis : quatuor reliquas permitto vobis in sementem, et in cibum familiis et liberis vestris.

25 Qui responderunt : Salus nostra in manu tua est : respiciat nos tantum dominus noster, et lti serviemus regi.

26 Ex eo tempore usque in prsentem diem, in universa terra gypti regibus quinta pars solvitur, et factum est quasi in legem, absque terra sacerdotali, qu libera ab hac conditione fuit.

27 Habitavit ergo Isral in gypto, id est, in terra Gessen, et possedit eam : auctusque est, et multiplicatus nimis.

28 Et vixit in ea decem et septem annis : factique sunt omnes dies vit illius, centum quadraginta septem annorum.

29 Cumque appropinquare cerneret diem mortis su, vocavit filium suum Joseph, et dixit ad eum : Si inveni gratiam in conspectu tuo, pone manum tuam sub femore meo : et facies mihi misericordiam et veritatem, ut non sepelias me in gypto :

30 sed dormiam cum patribus meis, et auferas me de terra hac, condasque in sepulchro majorum meorum. Cui respondit Joseph : Ego faciam quod jussisti.

31 Et ille : Jura ergo, inquit, mihi. Quo jurante, adoravit Isral Deum, conversus ad lectuli caput.

Continuar Lendo